Wat is de betekenis van het recht op sociale bescherming?
Dit recht omvat verschillende vormen van bescherming voor verschillende groepen mensen. Het beschermt eenieder tegen werkloosheid. Men heeft recht op een werkloosheidsuitkering waarmee men een volwaardig leven kan leiden. Dit alleen is echter niet genoeg, de overheid moet ervoor zorgen dat werklozen begeleid worden bij het zoeken naar nieuw werk (bijvoorbeeld door opleidingen aan te bieden). Eenieder heeft ook recht op een uitkering in geval van ziekte.
Het recht op sociale bescherming biedt een speciale bescherming voor zwangere vrouwen. Deze moeten extra beschermd worden voor en na de geboorte van hun kind. Ze hebben in deze periode recht op verlof met behoud van loon. Of op een premiesysteem dat het verlies van loon voor een deel moet opvangen.
Dit recht houdt voor ouderen het recht in om niet meer te moeten werken en te genieten van een pensioen. Dit pensioen moet hoog genoeg zijn, zodat deze mensen er een degelijk leven mee kunnen leiden. Het moet hen ook in staat stellen om actief te zijn in het publieke, culturele en sociale leven.
Het recht op sociale bescherming voorziet in een speciale bescherming voor kinderen, zodat ze economisch en sociaal niet uitgebuit worden. Elke staat is verplicht om een minimum leeftijd vast te leggen voor het verrichten van arbeid. Dit is een vrije keuze voor de staten, zolang deze minimumleeftijd niet lager ligt dan vijftien jaar. Voor gevaarlijk en schadelijk werk is de minimumleeftijd achttien jaar.
Dit recht is één van de economische, sociale en culturele rechten. Economische, sociale en culturele rechten zijn gericht op de geleidelijke verwezenlijking ervan. Staten moeten het recht steeds meer proberen te realiseren. Dit wil zeggen dat ze in functie van de beschikbare middelen zoveel mogelijk moeten doen om het recht te realiseren of stappen in die richting te zetten. Ze zijn niet verplicht om het direct te realiseren, gezien dit voor de meeste landen financieel niet haalbaar is. De Universele Verklaring voor de Rechten van de Mens is heel vaag over dit recht. Het zegt enkel dat iedereen recht heeft op maatschappelijke zekerheid en dat de staten dit moeten proberen realiseren. Maar het zegt niets over de inhoud van dit recht of over de wijze waarop het gerealiseerd moet worden. Het Europees Sociaal Handvest daarentegen geeft wel instructies aan de Europese staten. Het Europees Sociaal Handvest is slechts bindend indien de staten het erkennen. Niet alle staten hebben dit gedaan, waardoor het recht op sociale bescherming nog in vele landen niet gewaarborgd wordt.